یاد ایامی که در گلشن فغانی داشتم 

در میان لاله و گل آشیانی داشتم


گرد آن شمع طرب می سوختم پروانه وار 

 پای آن سرو روان اشک روانی داشتم


آتشم بر جان ولی از شکوه لب خاموش بود

عشق را از اشک حسرت ترجمانی داشتم


چون سرشک از شوق بودم خاکبوس درگهی

چون غبار از شکر سر بر آستانی داشتم


در خزان با سرو و نسرینم بهاری تازه بود 

در زمین با ماه و پروین آسمانی داشتم


درد بی عشقی ز جانم برده طاقت ورنه من

داشتم آرام تا آرام جانی داشتم


بلبل طبعم رهی باشد ز تنهایی خموش

نغمه ها بودی مرا تا همزبانی داشتم




تاريخ : پنجشنبه ٢٩ فروردین ۱۳٩٢ | ۱٠:۳۳ ‎ق.ظ | نویسنده : رامین خورنـــــــژاد(حسینی) | نظرات ()

اکسیر عشق

از در درآمدی و من از خود بدر شدم 

                                  گویی که از این جهان به جهان دگر شدم

گوشم به راه تا که خبر می دهد ز دوست

                          صاحب خبر بیامد و من بی خبر شدم

گفتم ببینمش مگرم درد اشتیاق 

                          ساکن شود، بدیدم و مشتاق تر شدم

چون شبنم اوفتاده بدم پیش آفتاب 

                               مهرم به جان رسید و به عیوق بر شدم

دستم نداد قوت رفتن به پیش یار  

                         چندی به پای رفتم و چندی به سر شدم

تا رفتنش ببینم و گفتنش بشنوم  

                         از پای تا به سر همه سمع و بصر شدم

من چشم از او چگونه توانم نگاه داشت

                         که اول نظر به دیدن او دیده ور شدم

او را خود التفات نبودش به صید من   

                          من خویشتن اسیر کمند نظر شدم

گویند روی سرخ تو سعدی که زرد کرد  

                        اکسیر عشق در مسم آمیخت زر شدم



تاريخ : چهارشنبه ٢٧ مهر ۱۳٩٠ | ٢:٠٢ ‎ق.ظ | نویسنده : رامین خورنـــــــژاد(حسینی) | نظرات ()
  • ام جی | سیستان دانلود