از سوز زهر پیکرم آتش گرفت و سوخت
یارب ز پای تا سرم آتش گرفت و سوخت

مسمومم و زبانه کشد شعله از تنم
از این شراره بسترم آتش گرفت و سوخت

من یادگار کرب و بلایم که روز و شب
با روضه هاش خاطرم آتش گرفت و سوخت

می سوخت بین تب تن بابا به خیمه ها
صد بار قلب مضطرم آتش گرفت و سوخت 

هنگامه ی غروب که غارت شروع شد
هر کس که بود در حرم آتش گرفت و سوخت

یک زن نمانده بود که شعله به تن نداشت
چادر نماز مادرم آتش گرفت و سوخت

خنده دگر ندید کسی بر لب رباب
تا جای خواب اصغرم آتش گرفت و سوخت

در کوفه تا که رأس حسین شهید را 
دیدم به نیزه ، حنجرم آتش گرفت و سوخت

آتش به جان آل پیمبر شد آشنا...
از آن زمان که مادرم آتش گرفت و سوخت...

 

http://mahdivahidi.loxblog.com/ 

رضا رسول زاده



تاريخ : یکشنبه ٢۱ مهر ۱۳٩٢ | ٢:٤٦ ‎ب.ظ | نویسنده : رامین خورنـــــــژاد(حسینی) | نظرات ()

از سوز زهر پیکرم آتش گرفت و سوخت
یارب ز پای تا سرم آتش گرفت و سوخت

مسمومم و زبانه کشد شعله از تنم
از این شراره بسترم آتش گرفت و سوخت

من یادگار کرب و بلایم که روز و شب
با روضه هاش خاطرم آتش گرفت و سوخت

می سوخت بین تب تن بابا به خیمه ها
صد بار قلب مضطرم آتش گرفت و سوخت 

هنگامه ی غروب که غارت شروع شد
هر کس که بود در حرم آتش گرفت و سوخت

یک زن نمانده بود که شعله به تن نداشت
چادر نماز مادرم آتش گرفت و سوخت

خنده دگر ندید کسی بر لب رباب
تا جای خواب اصغرم آتش گرفت و سوخت

در کوفه تا که رأس حسین شهید را 
دیدم به نیزه ، حنجرم آتش گرفت و سوخت

آتش به جان آل پیمبر شد آشنا...
از آن زمان که مادرم آتش گرفت و سوخت...

 

http://mahdivahidi.loxblog.com/ 

رضا رسول زاده



تاريخ : یکشنبه ٢۱ مهر ۱۳٩٢ | ٢:٤٦ ‎ب.ظ | نویسنده : رامین خورنـــــــژاد(حسینی) | نظرات ()
 
 
هرگز به غیر جانان ما جان نمی فروشیم


جان می دهیم اما جانان نمی فروشیم


دشمن اگر ببخشد کاخ سفید خود را


یک تار موی رهبر بر آن نمی فروشیم

 

http://aliali111.blogfa.com/

پهلوانان نمی میرند



تاريخ : چهارشنبه ٢٧ شهریور ۱۳٩٢ | ۱۱:٤٦ ‎ق.ظ | نویسنده : رامین خورنـــــــژاد(حسینی) | نظرات ()

وطنم ای شکوه پابرجا                               در دل التهاب دورانها

کشور روزهای دشوار                                 زخمی سربلند بحرانها

ایستادی بر جنگ رودررو                             خنجر از پشت می زند دشمن

گویی از ما در نهان بر ما                              وطنم پشت حیله را بشکن

رگت امروز تشنه عشق است                       دل رنجیده خون نمی خواهد

دل تو تا ابد برای تپش                                  غیرعشق و جنون نمی خواهد

شرم بر من اگر حریم تو                                پیش چشمان من شکست شود

وای بر من اگر ببینم چشم                            رو به رویای عشق بسته شود

وطنم ای شکوه پابرجا                                    در دل التهاب دورانها

کشور روزهای دشوار                                     زخمی سربلند بحرانها


از تب سرد موجهای خزر                               تاخلیجی که فارس بوده و هست

می شود با تو دل به دریا زد                            می شود با تو دل به دنیا بست



تاريخ : یکشنبه ۱٢ خرداد ۱۳٩٢ | ۱۱:٤۱ ‎ب.ظ | نویسنده : رامین خورنـــــــژاد(حسینی) | نظرات ()

 

یاد ایامی که در گلشن فغانی داشتم 

در میان لاله و گل آشیانی داشتم


گرد آن شمع طرب می سوختم پروانه وار 

 پای آن سرو روان اشک روانی داشتم


آتشم بر جان ولی از شکوه لب خاموش بود

عشق را از اشک حسرت ترجمانی داشتم


چون سرشک از شوق بودم خاکبوس درگهی

چون غبار از شکر سر بر آستانی داشتم


در خزان با سرو و نسرینم بهاری تازه بود 

در زمین با ماه و پروین آسمانی داشتم


درد بی عشقی ز جانم برده طاقت ورنه من

داشتم آرام تا آرام جانی داشتم


بلبل طبعم رهی باشد ز تنهایی خموش

نغمه ها بودی مرا تا همزبانی داشتم




تاريخ : پنجشنبه ٢٩ فروردین ۱۳٩٢ | ۱٠:۳۳ ‎ق.ظ | نویسنده : رامین خورنـــــــژاد(حسینی) | نظرات ()

بسم ربّ الهادی


شاهین که نیست او، که جغدی یهودی است

زین پس جنازه ایست که فعلا عمودی است

گوساله ایست که دمیده در آن یهود

موسی رسیده، زمکرش بُوَد چه سود؟


لعنت به او، به صدا و به فکر او

لعنت به جمله ی اجزای شعر او


این عقده ها هنوز، ز شمشیر حیدر است

این عقده هایِ اُحد و بدر و خیبر است


جانم کم است که فدای نقی شود

عمرم چه غم که به پای تقی شود

 

تِسع و عَشَر ستاره ز یک کهکشانِ نور

خاری شده به چشم عنودانِ دیده کور


دستم رها نمی کند امّا دگر قلم

تا شعرِ مرگِ جغدِ یهودی زند رقم



تاريخ : سه‌شنبه ٢٦ اردیبهشت ۱۳٩۱ | ۱٢:۳۱ ‎ق.ظ | نویسنده : رامین خورنـــــــژاد(حسینی) | نظرات ()

 

فما لعینیک ان قلت اکففا همتا

                                    و ما لقلبک ان قلت استفق یهم

بوصیری و بُرده ی او :

اینک به شرح یکی دیگر از قصائد مهم زبان و ادبیات عربی می پردازیم که توسط شخصی به نام بوصیری که بنابر قول مشهور اهل مصر و یا مغرب بوده است و در عهد ترکی مقارن با سالهای ( 696 ـ 608 ق ) می زیسته است . وی که شیعه زیدیه بود و در کتابت و شعر مهارت ویژه ای داشت ، از مشهورترین قصائدش « قصیده برده » و نیز « همزیه » او در مدح پیامبر اکرم (ص) می باشد ، اما برده بوصیری ، که در روایات علت نامگذاری آن ، به این خاطر بود که شاعر گویا قبل از سرودن این اشعار بیمار و حتی فلج بوده و پس از سرودن این اشعار زیبای خود در مدح پیامبر اکرم (ص) خواب می بیند که حضرت محمد (ص) به خواب وی آمده و ردای خویش را به وی عطا می کند و نیز دست مبارک خویش را بر پیکر بیمار شاعر می کشد و شاعر به هنگام صبح می بیند که هیچ گونه بیماری ندارد و به روایتی هم فلج بوده و از فلج رهایی می یابد ، اما هر چه هست این قصیده 116 بیتی در مدح و ستایش پیامبر را می توان به جرات یکی از بی نظیرترین قصائد سروده شده در مدح پیامبر (ص) دانست این قصائد و علی الخصوص « برده » به زبانهای هندی ، فارسی، ترکی ، آلمانی ، فرانسوی و انگلیسی ترجمه گردیده است . این شعر در نهایت جزالت و استواری و کمال زیبایی و متانت و حسن استعمال فنون بدیعی ممتاز است . اینک به نمونه هایی از این قصیده زیبا اشاره می نماییم :

مطلع قصیده :

1 ـ امن تذکر جیران بذی سلم
مزجت دمعا جری من مقله بدم
 
آیا به خاطر یاد همسایگان منطقه ذی سلم است ( منطقه ای میان مکه و مدینه ) که اشکی آمیخته با خون از چشمانت جاری نموده ای . مقصود شاعر از جبران ، پیامبر (ص) و اهل بیت (ع) می باشد ( یعنی به خاطر ساکنان ذی سلم که همان پیامبر و ائمه بودند اشک پر خونی می ریزی ) .

2 ـ ام هبت الریح من تلقاء کاظمه
و اومض البرق فی الظلماء من اضم
یا این که باد از سمت کاظمه ( مکانی در جنوب بصره ) بوی خوش پیامبر (ص) را می آورد و یا اینکه برقی در ظلمت شب از جانب کوه اظم ( نزدیک مدینه ) درخشیده است .
 
3 ـ فما لعینیک ان قلت اکففا همتا
و ما لقلبک ان قلت استفق یهم

 

چشمانت را چه شده که وقتی به آنها می گویی باز ایستید ( از اشک ریختن ) مثل سیل جاری می گردند و قلبت را چه شده که وقتی که می گویی آرام باش ، دیوانه می شود و بی تاب می گردد .

 


4 ـ ایحسب الصب ان الحب منکتم
ما بین منسجم منه و مضطرم

 

آیا عاشق می پندارد که عشقش در لابلای اشک ریزان و قلب سوزانش نهفته خواهد ماند .
5 ـ نعم سری طیف من اهوی فارفنی
و الحب یعترض اللذات بالالم

 

 

 

بله ، زمانی که شبح و تصویر یار از چشمانم گذشت مرا بیدار کرد ( طوری که دیگر بی جواب شدم ) و عشق همیشه لذتها را با درد و رنج همراه می سازد ، یعنی عشق با اینکه لذت بخش است ولی سخت و دردناک است .

 
6 ـ فان امارتی بالسوء ما اتعظت
من جهلها بنذیر الشیب و الهرم 
 

این نفس امر کننده من به بدی ها هنوز ، از جهلش بیدار نشده و پند نگرفته است با وجود آنکه پیری و سپیدی مویم به او هشدار می دهد .

 
7 ـ و النفس کالطفل ان تهمله شب علی
حب الرضاع و ان تفطمه ینفطم

این نفس همانند بچه است که اگر رهایش کنی ، به سوی شیر خوردن متمایل می گردد و اگر آن را از شیر باز بداری ، باز داشته می شود ( کنترل نفس به دست خود انسان است ) .

 
8 ـ و خالف النفس و الشیطان و اعصهما
و ان هما محضاک النصح فانهم

 
با نفس خود ( نفس اماره ) و نیز با شیطان مخالفت کن و بر آنها عصیان کن و یا از آن دو پرهیز کن ، هر چند که خالصانه تو را نصیحت کنند .
 
9 ـ محمد سید الکونین و الثقلین
و الفریقین من غرب و من عجم
 
محمد (ص) سالار و سرور هر دو جهان و سرور و سالار انس و جن و نیز دو گروه عرب و عجم است .

10 ـ نبینا الامر الناهی فلا احد
ابر فی قول ( لا ) منه و لا ( نعم )
 
پیامبر عزیز ما که همیشه امر کننده به معروف و نهی کننده از منکر بود ، و هیچ کسی در گفتن کلمه ( نه ) و کلمه نعم ( بله ) ، بهتر و شایسته تر از او نبود . همیشه به جا و درست سخن می گفت .
 
11 ـ هو الحبیب الذی ترجی شفاعته
لکل هول من الاهوال مقتحم
 
معشوق و محبوبی که امید شفاعت او می رود ، در تمامی سختی ها و مشکلات و ترس ها و غم ها ( شفاعت کننده ) خود اوست .


ادامه مطلب
تاريخ : یکشنبه ٢ بهمن ۱۳٩٠ | ۸:٤۳ ‎ق.ظ | نویسنده : رامین خورنـــــــژاد(حسینی) | نظرات ()

 

آنچه را عقل به یک عمر بدست آورده است

 

دل به یک لحظه کوتاه بهم میریزد 

                                                                                             ( شعر از فاضل نظری )



تاريخ : شنبه ۳ دی ۱۳٩٠ | ٧:٢۳ ‎ب.ظ | نویسنده : رامین خورنـــــــژاد(حسینی) | نظرات ()

 

باعقل آب عشق به یک جو نمیرود

 

 

 

بیچاره مــن که ساخته از آب وآتشم



تاريخ : شنبه ۳ دی ۱۳٩٠ | ٢:۳٢ ‎ب.ظ | نویسنده : رامین خورنـــــــژاد(حسینی) | نظرات ()

 از شعرهای ناب عاشورایی  هست که به چندین

بار خوندنش می ارزه  واقعا خیلی زیباست

 

آواز علقمه

 

رود یک سر ناله مرغ هواست

                                              روز تاریک است و عالم نینواست

پاسبان چادر احساس نیست

                                              در کنار خیمه ها عباس نیست

رفته تا از شط خون آب آورد

                                              جرعه ای از اشک مهتاب آورد

مثل جسمی در پی جان منتظر

                                              خیمه ها باز  است و  طفلان منتظر

اشک تنها قطره های آبشان

                                              قتل عام تشنگی ها  خواهش است

روح مریم عطـــر پاک یاس کو

                                              عمه زینب پس عمو عباس کو

ای عطش داران تف ما تشنه ایم

                                              ای فرات بی طرف ما تشنه ایم

دور تر نزدیک ساحل هم همه است

                                              چشم طفلان مثل نهر علقمست

آسمان از ابر محـــزون می چکد

                                              مثل مشک پاره ای خون می چکد

آه ،مژگان جنون ،خونخواره شد

                                              مشک بغض اهل غیرت پاره شد

میشود بــــرق تجلی رعد از این

                                              قطع شو ای دست غیرت بعد از این

عشق عباس است و عالم مشک او

                                              چشمــــه یعنی ابروی اشـــک او

گر ز مژگان در نمی غلطید اشک

                                              بی گمان از اشک پر می گشت مشک

عاشق آن باشد که اشکی آورد

                                              از لب احساس مشکی آورد

وه چه تیری در پر عشق اوفتاد

                                              دست عشق از پیکر عشق اوفتاد

ای فلک دست فتوت را ببین

                                              روزگـــــــــــار بی مروت را ببین

عرش  من روی زمین افتاده است

                                              حیدر ثانی زِ زین افتاده است

آه پشت عشق پشت زین شکست

                                              زین مصیبت پشت شاه دین شکست

مثل بغضی در گلــو  آمد حسین

                                              یا اخــــا عباس گو آمــــد حسین...

 



ادامه مطلب
تاريخ : جمعه ٢ دی ۱۳٩٠ | ۱٢:٥۱ ‎ق.ظ | نویسنده : رامین خورنـــــــژاد(حسینی) | نظرات ()

آب را گِل نکُنید
شاید از دور علمدارِ حسین
مشکِ طفلان بر دوش
زخم و خون بر اندام
می رِسَد تا که از این آب روان
پُر کُنَد مشکِ تهی
بِبَرَد جرعه یِ آبی برساند به حرم
تا علی اصغرِ بی شیرِ رباب
نَفَسَش تازه شَوَد
و بخوابد آرام
آب را گِل نکُنید
که عزیزانِ حسین
همگی خیره به راهند که ساقی آید
و به انگشتِ کَرَم
گره کورِ عطش بگشاید
آب را گِل نکُنید
که در این نزدیکی
عابدی تشنه لب و بیمارست
در تب و گریه اسیر
عمه اش این دو ، سه شب
تاسحر بیدارست
آب را گِل نکُنید
که بُوَد مهریه ی مادرشان
نه همین آب
که هر جایِ دگر رودی و نهری جاریست
مهر زهرای بتولست.
از اینست که من می گویم:
آب را گل نکنید
آب را گل نکنید . . .



تاريخ : شنبه ۱٢ آذر ۱۳٩٠ | ٢:٤٩ ‎ب.ظ | نویسنده : رامین خورنـــــــژاد(حسینی) | نظرات ()

 یادگار دوست

ای دوست قبولم کن و جانم بستان
مستم کن و از هر دو جهانم بستان
با هر  چه دلم قرار گیرد بی تو
آتش به من اندر زن و آنم بستان

...ای زندگیِ تن و  توانم همه تو
جانی و دلی، ای دل و جانم همه تو
تو هستی من شدی، ‌از آنی همه  من
من نیست شدم در تو، از آنم همه تو

بازآی که تا به خود نیازم  بینی
بیداری شبهای درازم بینی
نی نی غلطم که خود فراق تو مرا
کی زنده رها  کند که بازم بینی؟

هر روز دلم در غم تو زارتر است
وز من دل بی رحم تو  بیزارتر است
بگذاشتیم، غم تو مگذاشت مرا
حقا که غمت از تو وفادارتر  است

بر من در وصل بسته می‌دارد دوست
دل را به عنا شکسته می‌دارد  دوست
زین پس منو دل‌شکستگی بر در اوست
چون دوست دل شکسته می‌دارد  دوست

خود ممکن آن نیست که بردارم دل
آن به که به سودای تو بسپارم  دل
گر من به غم عشق تو نسپارم دل
دل را چه کنم؟ بهر چه می دارم دل

در  عشق تو هر حیله که کردم هیچ است
هر خون جگر که بی تو خوردم هیچ است
از درد تو  هیچ روی درمانم نیست
درمان که کند مرا که دردم هیچ است

من بودم و دوش آن  بت بنده نواز
از من همه لابه بود و از وی همه ناز
شب رفت و حدیث ما به پایان  نرسید
شب را چه کنم، حدیث ما بود دراز
سودای تو را بهانه ای بس باشد
مد هوش تو را ترانه ای بس باشد
در کشتن ما چه میزنی تیغ جفاااا
ما را سر تازیانه ای بس باشد
 
دل تنگم و دیدار تو درمان من  است
بی رنگ رخت زمانه زندان من است
بر هیچ دلی مباد و بر هیچ تنی
آنچه از  غم هجران تو بر جان من است

ای نور دل دیده و جانم، چونی؟
وی آرزوی هر دو  جهانم چونی؟
من بی لب لعل تو چنانم که مپرس
تو بی رخ زرد من، ندانم  چونی

افغان کردم، بر آن فغانم می سوخت
خامش کردم چو خامشانم می  سوخت
از جمله کران ها برون کرد مرا
رفتم به میان، در میانم می سوخت

من  درد تو را ز دست آسان ندهم
دل برنکنم ز دوست تا جان ندهم
از دوست به یادگار  دردی دارم
کآن درد به صدهزار درمان ندهم


تاريخ : دوشنبه ٢٥ مهر ۱۳٩٠ | ۱۱:۳۱ ‎ق.ظ | نویسنده : رامین خورنـــــــژاد(حسینی) | نظرات ()

فقط بخاطر تو 

 

در ضمیر ما نمی گنجد به غیر از دوست کس

 

هردو عالم رابه دشمن ده که مارادوست بس



تاريخ : شنبه ٢۳ مهر ۱۳٩٠ | ۱:٠۳ ‎ب.ظ | نویسنده : رامین خورنـــــــژاد(حسینی) | نظرات ()

 



تاريخ : شنبه ٢۳ مهر ۱۳٩٠ | ۱۱:٢٦ ‎ق.ظ | نویسنده : رامین خورنـــــــژاد(حسینی) | نظرات ()
 
 
 
 
چرا زکوی عاشقان ، دگر گذر نمی کنی ؟


چه شد که هر چه خوانمت،به من نظر نمی کنی؟


مگرمرا ز درگهت،خدا نکرده رانده ای؟


دگر برای خدمتت،،مرا خبر نمی کنی؟


تو ای همای رحمت ای جهان به زیر سایه ات


چرا نظربه مرغکی شکسته پر نمی کنی ؟


نشسته ام به راه تو،به عشق یک نگاه تو


ز پیش چشم خسته ام،چرا گذر نمی کنی؟


شکفته شد چو طبع من،ز یُمن التفات تو


چرا ز لطف دائمت ،شکفته تر نمی کنی؟


خدا گواه من بُوَد، که قهر تو کُشد مرا


زقهر،باغلام خود، چرا حذر نمی کنی؟


خوش است گر مسافری،رسد سلامت از سفر


چه شد که قصد بازگشت ازین سفر نمی کنی؟


نگر به خیل سائلان،به سامرا وجمکران



چرا زباب خانه ات،سری به در نمی کنی؟


به زیر چکمه ی ستم،عدالت است دم بدم


چه شد که فکر چاره ای ،تو دادگر نمی کنی؟


شده ست غصّه ها بسی، زحد گذشته بی کسی


مگر برای دوستان دعا نمی کنی؟


هماره لطف یار اگر (حسان) تو را مدد کند


به یاوه عمر خویش را، دگر هدر نمی کنی


حبیب چایچیان


تاريخ : شنبه ٢۳ مهر ۱۳٩٠ | ۸:۳۳ ‎ق.ظ | نویسنده : رامین خورنـــــــژاد(حسینی) | نظرات ()

 

یادداشتی تلخ به کسانیکه هنوز مادر دارند ولی قدرشان را نمیدانند

 ای کاش من نیز....خدا رحمتش کند

 

ای وای مادرم

آهسته باز از بغل پله ها گذشت

در فکر آش و سبزی بیمار خویش بود

اما گرفته دور و برش هاله ای سیاه

او مرده است و باز پرستار حال ماست

 

در زندگی ما همه جا وول می خورد

هر کنج خانه صحنه ای از داستان اوست

در ختم خویش هم به سر کار خویش بود

بیچاره مادرم



ادامه مطلب
تاريخ : شنبه ٩ مهر ۱۳٩٠ | ۱۱:٠٠ ‎ب.ظ | نویسنده : رامین خورنـــــــژاد(حسینی) | نظرات ()
دلا بسوز که سوز تو کارها بکند
نیاز نیم شبی دفع صد بلا بکند
 
 عتاب یار پری چهره عاشقانه بکش
که یک کرشمه تلافی صد جفا بکند
 
 
ز ملک تا ملکوتش حجاب بردارند
هر آن که خدمت جام جهان نما بکند
 
 
طبیب عشق مسیحادم است و مشفق لیک
چو درد در تو نبیند که را دوا بکند
 
 
تو با خدای خود انداز کار و دل خوش دار
که رحم اگر نکند مدعی خدا بکند
 
زبخت خفته ملوم که وقت بیداری 
به وقت فاتحه صبح یک دعا بکند
 
بسوخت حافظ و بویی به زلف یار نبرد
مگر دلالت این دولتش صبا بکند 


تاريخ : چهارشنبه ٦ مهر ۱۳٩٠ | ٢:٠٤ ‎ب.ظ | نویسنده : رامین خورنـــــــژاد(حسینی) | نظرات ()

حیفه از این شعر به همین سادگی رد بشی 

خدایش خیلی باحاله

 

ما تشنه کام و بی قرارعشق هستیم

ما طالب درس و مرام عشق هستیم

ما از توایم و دور از تو بی قراریم

در این خزان هجر مشتاق بهاریم

تو میتوانی قلب ما را خانه سازی

از خاک این ویرانه ها کاشانه سازی

تو آن نسیم روح بخش صبحگاهی

ما سنگ ریزه در رهت تو خضر راهی

مفهوم رقص سبزه در باد بهاری

تو مستی هر مرغکی در شاخساری

ما را به جنت رغبتی کی هست بی تو

ما را به عالم همتی کی هست بی تو

جنبیدن ذرات زیر نور از توست

هر جا ملک پر میزند مامور از توست

تو محور چرخیدن کون و مکانی

تو صاحب قلب منی صاحب زمانی

حکم تنفس جمله از سوی تو باشد

تطهیر قلب مرده از بوی تو باشد

با اذن تو می لغزد این تسبیح در دست

با یاد تو گل میدهد هر شاخة مست

تو آشنا کردی شقایق را به داغت

باد صبا از لاله میگیرد سراغت

سرخی رنگ مغرب از خون دل توست

دریای پر امواج مجنون در دل توست

هر قطره باران سائل صوت دعایت

خاک مدینه تشنه کام اشکهایت

تو چون محمد مهربان و باصفایی

تا آخرین لحظه به یاران با وفایی

تو مثل حیدر غیرتی مردانه داری

خشمی چو آتش رافت حنانه داری

تو مثل زهرا دوست داری شیعه ات را

در هر زمانی غم گساری شیعه ات را

تو چون حسن صبری جمیل و خوب داری

قلبی پر از صلح و صفا محجوب داری

اسم شب زلف سیاهت یا حسین است

رمز نهفته در نگاهت یا حسین است

خون حسین جاری به رگهای تو باشد

انی اناالمظلوم آوای تو باشد

تو سجده هایت سجدة مولای دین است

سجادگونه روزه هایت بی نظیر است

تو چون رضا آئینة لطف خدایی

در هر زمان با نوکرانت هم غذایی

جود جوادی میچکد از چشمهایت

هادی راه ما بود هر جای پایت

هر قطره خونی کز پرستویی چکیده

یک لاله را در گلشن تو آفریده

تو دیده ای مه بر گلویی بوسه می زد

اردوی غم بر قلب زینب خنده می زد

تو شاهد پاهای تاول خورده هستی

ناظر به طفلی از غریبی مرده هستی



تاريخ : شنبه ٢ مهر ۱۳٩٠ | ۸:٠٧ ‎ب.ظ | نویسنده : رامین خورنـــــــژاد(حسینی) | نظرات ()

رخت زیبای آسمانی را
خواهرم با غرور بر سر کن

نه خجالت بکش نه غمگین باش                   
چادرت ارزش است باور کن

بوی زهرا و مریم و هاجر
از پر چادرت سرازیر است

بشکند آن قلم که بنویسد
"روی گل ،برگ ،دست و پاگیر" است

حفظ و پوشیده در صدف انگار
ارزش و شأن خویش می دانی

با وقاری و مثل یک خورشید
پشت یک ابر تیره می مانی

قدمت روی شهپر جبریل
هر زمانی که راه می آیی

در شب چادرت تو می تابی
مثل یک قرص ماه می آیی 

گل اگر بر سرش نباشد،برگ                                                               بی گمان زود دیده خواهد شد


بعد با دستهای گلچینی
ناگهان هم که چیده خواهد شد

خسته ای از تمام مردم شهر؟
از چه رو این قدر تو غم داری

نکند فکر این کنی شاید
چیزی از دیگران تو کم داری

در زمانی که شأن و ارزش جز
به دماغ و لباس و ماشین نیست

توی چادر بمان و ثابت کن
ارزش واقعی زن این نیست...!!!

این شعر زیبا رو از وبلاگ   لاله های عاشق کش رفتم خدا قبول کنه !!!خندهخنده



تاريخ : پنجشنبه ۳۱ شهریور ۱۳٩٠ | ٩:۳٩ ‎ق.ظ | نویسنده : رامین خورنـــــــژاد(حسینی) | نظرات ()

قورباغه‌ها، بی‌اعتنا به وسعت هستی

در کنار باتلاق‌ها،

با دست‌های بلندشان، با کثافت‌ها پیمان بسته‌اند.

به گل‌ها و کرم‌ها قانع هستند

سوسک‌ها برایشان ترانه می‌خوانند. 

قورباغه‌های مست

سرشار از شادی و خیال

روی دو پا نشسته

شکسته، شکسته می‌خوانند

این‌جا بهشت ماست.

این‌جا بهشت برین است.                          

                                                   شعر از استاد مرحوم علی صفایی  عین -صاد



تاريخ : سه‌شنبه ٢٢ شهریور ۱۳٩٠ | ٦:۳٤ ‎ب.ظ | نویسنده : رامین خورنـــــــژاد(حسینی) | نظرات ()

بعضی وقتا یه مشکلاتی واسه آدم پیش میاد که اصلا فکرش رو هم نمیکرد

مث اینکه یه جایی کار خوبی رو انجام دادی ولی اونچنان زدن

تو ذوقت که نگو رسما ضایع شدی رفت!!!!

ما یه استادی داشتیم ایشون میفرمودند:

وقتی یه مشکلی واست پیش اومد یکی بهت توهین کرد یا حالتو گرفت یا

اتفاق تلخی واست افتاد اول از همه سرت رو بالا کن واز خدا بپرس :

آخدا میخوای چی بهم بگی کجای کارم لنگ میزده  که خواستی آدمم کنی

استادی هم میگفت راننده های حرفه ای در یخبندان باد لاستیک

ماشین ها رو کم میکنن تا سر نخوره

میفرمود :جاده دنیا لیزه واسه اینکه سر نخوری باید باد هوای نفست رو کم

کنی تا خدای نکرده یهویی چپ نکنی

خدا واسه اینکه چپ نکنیم بعضی وقتا یه سرعت گیرهایی رو توی زندگی ماها

میذاره تا مواظب باشیم سالم به مقصد برسیم

حضرت حافظ میفرماید:

وفا کنیم وملامت کشیم وخوش باشیم 

که در طریقت ما کافریست رنجیدن

 



تاريخ : پنجشنبه ۳ شهریور ۱۳٩٠ | ٢:٢۸ ‎ق.ظ | نویسنده : رامین خورنـــــــژاد(حسینی) | نظرات ()

 

از دشمنان شکایت بر دوستان بریم

چون دوست دشمن است شکایت کجا بریم

 

 گاهی وقتا شهادت آسانتر از زنده ماندن است

 

سوختم تا آنکه خاکستر شوم دیگر نسوزم

این ندانستم که آتش زیر خاکستر نشیند

 

از درس و بحث و مدرسه ام حاصلی نشد

یک چند نیز خدمت معشوق ومی کنم

 

 

خوش بحال شهدا

  آی شهدا

اگه نمیخواین ما کم بیاریم خودتون دستمون رو بگیرین اما نه

از دست شماها هم شاکیم

چرا سری به ما نمیزنین

مگه ما رفیق شما نیستیم

پس چی شد اون لطفتون اگه ما بدیم شما که خوبین پس چرا

بی وفایی میکنین؟

وشاید مقصر خود ماییم!!!

 

 



تاريخ : یکشنبه ٢۳ امرداد ۱۳٩٠ | ۱:٤٩ ‎ق.ظ | نویسنده : رامین خورنـــــــژاد(حسینی) | نظرات ()

 پشت هیچستانم .

پشت هیچستان جایی است.

 پشت هیچستان رگ های هوا
پر قاصد ها ییست که خبر می آرند،


از گل واشده ی دورترین بوته ی خاک .


روی شنها هم نقشهای سم اسبان سواران ظریفی است


که صبح،به سر تپهی معراج شقایق رفتم

پشت هیچستان ، چتر خواهش باز است


تا نسیم عطشی در بن برگی بدود،


زنگ باران به صدا می آید.


آدم اینجا تنهاست


و در این تنهایی، سایه ی نارونی تا ابدیت  جاریست .


به سراغ من اگر می آیید،


                نرم و آهسته بیایید


                 مبادا که ترک بردارد چینی نازک تنهایی من    

                                                                    سهراب سپهری



تاريخ : پنجشنبه ٦ امرداد ۱۳٩٠ | ٩:٥۱ ‎ق.ظ | نویسنده : رامین خورنـــــــژاد(حسینی) | نظرات ()

                                      

کفشهایم کو؟
چه کسی بود صدا زد سهراب؟
آشنا بود صدا؛ مثل هوا با تن برگ

مادرم در خواب است
و منوچهر و پروانه و شاید همه‎ی مردم شهر
شب خرداد به آرامی یک مرثیه از روی سر ثانیه‎ها می‎گذرد
و نسیمی خنک از حاشیه‎ی سبز پتو خواب مرا می‎روبد

بوی هجرت می‎آید
بالش من پر آواز پر چلچله‎ها ست
صبح خواهد شد
و به این کاسه‎ی آب
آسمان هجرت خواهد کرد

باید امشب بروم
من که از بازترین پنجره با مردم این ناحیه صحبت کردم
حرفی از جنس زمان نشنیدم
هیچ چشمی،
عاشقانه به زمین خیره نبود
کسی از دیدن یک باغچه مجذوب نشد
هیچ کس زاغچه‎ای را سر یک مزرعه جدی نگرفت

من به اندازه‎ی یک ابر دلم می‎گیرد
وقتی از پنجره می‎بینم حوری
-دختر بالغ همسایه-
پای کمیابترین نارون روی زمین
فقه می‎خواند

چیزهایی هم هست؛
لحظه هایی پر اوج
مثلا شاعره‎ای را دیدم
آنچنان محو تماشای فضا بود که در چشمانش
آسمان تخم گذاشت *

و شبی از شبها
مردی از من پرسید
تا طلوع انگور چند ساعت راه است؟

باید امشب بروم!
باید امشب چمدانی را
که به اندازه‎ی پیراهن تنهایی من جا دارد بردارم
و به سمتی بروم
که درختان حماسی پیداست
رو به آن وسعت بی‎واژه که همواره مرا می‎خواند

یک نفر باز صدا زد: سهراب!
کفشهایم کو؟

سهراب سپهری



تاريخ : چهارشنبه ٢٩ تیر ۱۳٩٠ | ۱٠:٥٧ ‎ب.ظ | نویسنده : رامین خورنـــــــژاد(حسینی) | نظرات ()

بهار

اگرحجاب حضورت وجودپست من است

خداکند که بمیرم چرانمیایی؟

یابن الحسن



تاريخ : دوشنبه ٦ تیر ۱۳٩٠ | ۳:٠٩ ‎ب.ظ | نویسنده : رامین خورنـــــــژاد(حسینی) | نظرات ()

آقا اجازه! خستـه ام از این همه فریب
از های و هوی مردم این شهر.......
آقا اجازه! پنجـره ها سنگ گشته اند،
دیوارهای خسته ی ازکوچه بی نصیب
آقا اجازه! بـاز بـه من طعـنه می زنند
عاشق ندیده های پـر از نفـرت رقیب
شیــرینـی وجـود مـرا تلـخ می کـنند
فـرهادهای کـینه پرست پر از فریب!
آقا اجازه! گـنـدم و حـوا بـهــانـه بـود،
آدم نمی شویم! بیـا: ماجرای سیب!
آقا اجازه! مـا دلمـان تنـگ می شـود
آقا اجازه! یاد شمـا کـرده ام عجیب!
باشد، سکوت میکنم اما خودت ببین!
آقا اجازه! منتظرند این همـه غریب...



تاريخ : یکشنبه ٥ تیر ۱۳٩٠ | ٢:٠٤ ‎ق.ظ | نویسنده : رامین خورنـــــــژاد(حسینی) | نظرات ()

ما از الست طایفه ای سینه خسته ایم 

ما بچه های مادر پهلو شکسته ایم

امروز اگر که سینه وزنجیر میزنیم

فردا به عشق فاطمه شمشیر می زنیم

مارا نبی قبیله سلمان خطاب کرد

روی غرور و غیرت ما هم حساب کرد

از ما بترس طائفه ای پر اراده ایم

ما مثل کوه پشت علی ایستاده ایم



تاريخ : پنجشنبه ۱٥ اردیبهشت ۱۳٩٠ | ٢:٤٦ ‎ب.ظ | نویسنده : رامین خورنـــــــژاد(حسینی) | نظرات ()

شعری در وصف قیام شیعیان بحرین:


باز از بام جهان بانگ اذان لبریز است
مثنوی بار دگر از هیجان لبریز است

بحر آرام دگر باره خروشان شده است
ساحل خفته پر از لولو مرجان شده است

دشمن از وادی قرآن و نماز آمده است
لشکر ابرهه از سوی حجاز آمده است

با شماییم شمایی که فقط شیطانی است
(دین اسلام نه اسلام ابوسفیانی است)



هان! بخوانید که خاقانی از این خط گفته است
شعر ایوان مدائن به نصیحت گفته است

هان بترسید که این لشکر بسم الله است
هان بترسید که طوفان طبس در راه است

یا محمد(ص)! تو بگو با غم و ماتم چه کنیم
روز خوش بی تو ندیدیم به عالم چه کنیم

پاسخ آینه‌ها بی تو دمادم سنگ است
یا محمد(ص)! دل این قوم برایت تنگ است

بانگ هیهات حسینی است رسیده از راه
هر که دارد هوس کرب و بلا بسم الله

برداشت از وبلاگ اندیشه جوان



ادامه مطلب
تاريخ : شنبه ۳ اردیبهشت ۱۳٩٠ | ۱۱:۳۱ ‎ق.ظ | نویسنده : رامین خورنـــــــژاد(حسینی) | نظرات ()

 

 

سرخی رنگ مغرب از خون دل توست

 دریای پر امواج مجنون در دل توست
...

....
عشق عباس است وعالم مشک او
چشمه یعنی آبروی اشک او
گر زمژگان درنمی غلطید اشک
بی گمان از اشک پر میگشت مشک
عاشق آن باشد که اشکی آورد
ازلب احساس مشکی آورد
وه چه تیری در پر عشق اوفتاد
دست عشق از پیکر عشق اوفتاد
ای فلک دست فتوت را ببین
روزگار بی مروت راببین
عرش بر روی زمین افتاده است
حیدر ثانی ز زین افتاده است
 
آه پشت عشق پشت زین شکست
زین مصیبت پشت شاه دین شکست
 
مثل بغضی در گلو آمد حسین
یاخی عباس گوآمد حسین
 
آمدم سویت اخی جان آمدم
دستهایت را به قربان آمدم
 
آه آه ای نیزه پایت بشکند
آی خنجر دستهایت بشکند...     ( شعر احمد عزیزی -ملکوت تکلم -آواز علقمه )
                                          شاعر آیینی که در بستربیماریست برای سلامتیش یک حمد قرائت فرمایید
 
 
 
برای پیامبر علی علیه السلام جان فشانی کرد
برای علی علیه السلام مالک اشتر جان داد
برای امام حسن امام حسین داغداری کرد
برای حسین علیه السلام عباس وفاداری کرد
قربان مظلومیت امام غریب وپرده نشین
کدام صاحبدلی چشمان پرخون عزیز زهرا را پاک میکند
کدام علمداری برای غربت او سینه سپر میکند
کدام دلسوخته ای صدای ناله های عزیز زهرا را میشنود
کدام علی اکبری مقابل امام خویش رقص خون میکند
کدام حبیب ابن مظاهری به یاری می شتابد
عباس امام زمان کیست
ساقی بی دست حضرت مهدی عج کیست
 
 
اگر امام غریب است پس فرق میان ما وکوفیان چیست
اگر امام تنهاست پس فرق میان ما و فراریان شب عاشورا چیست
قربان دل پاره پاره ات یابن الحسن
قربان چشمهاییکه بجای اشک خون گریه میکند
 
 
 
 
  دولتی آخر به یاری میرسد
روزی اینجا شهسواری میرسد
میرسد روزی که عین گل شویم
کاغذ خون دل بلبل شویم
      
یک شب آخر پرده ها خواهد فتاد
چشم شه بربرده ها خواهد فتاد...
 
 

 


تاريخ : دوشنبه ٢٢ فروردین ۱۳٩٠ | ٧:٠۱ ‎ب.ظ | نویسنده : رامین خورنـــــــژاد(حسینی) | نظرات ()
  • ام جی | سیستان دانلود